Σωτηρία Λάμπα-Χράπα

Παραμονές του Πάσχα, έφυγε νωρίς και ξαφνικά η Σωτηρία Λάμπα Χράπα. αφήνοντας απαρφανισμένη πιν πολυφαμελίτικη, με παραδοσιακα χαρακτηριστικα, οικογένεια πις, τέσσερα παντρεμένα παιδιά και δεκαέξι εγγόνια, τα τεσσερα από αυτά έχουν το όνομα της.

Από μικρή η Σωτηρία  ήταν θαρραλέα και αγωνίστρια. Δραστήρια, δε φοβήθηκε τη δουλεια, έτρεχε αγόγγυστα στο μεροκάματο, στα χωράφια, στα ζωντανά, παντού.
Ήταν κυριολεκτικά η κινητήρια δύναμη της μεγάλης και σφιχτοδεμένης οικογένειάς της, αποτελώντας τον ατσαλένιο συνδετικό της κρίκο. Διαθέσιμη πάντα για προσφορά είχε κερδίσει με το σπαθί της την εκτίμηση όλων. Δεν υστερούσε καθόλου η Σωπρία και στην κοινωνική προσφορά. Πραπη έτρεχε παρακινώντας και τις άλλες γυναίκες της Καρυάς, για τον καθαρισμό και το νοικοκύρεμα των εκκλησιών και των ξωκλησιών, για άλλες κοινωφελείς δραστηριόπγτες.

Η εθελοντική και αξεσυνέριστη προσφορά πις στο Σύλλογο ήταν μεγάλη. Πρωτοσττατούσε στο βράσημο της φασολάδας σε μεγάλα καζάνια, στο φτιάξιμο μακαρονιων και τυροπιταριών, σε όλες τις πρακτικές δουλειες. Η Σωπρία, χωρίς να έχει τυπική μόρφωση, είχε όμως μεγάλη αγάπη για την λαϊκή παράδοση μας και την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Έπλεκε, κένταγε, ύφαινε στον αργαλειο. Ήθελε πολύ να λειτουργήσει ένας νερόμυλος, να ιδρυθεί λαογραφικό μουσείο στο χώρο του σχολείου.
Είχε καταγραμμένα στην κοφτερή της μνήμη, παλιά ήθη και έθιμα, δημοτικα τραγούδια, πρόσωπα και πράγματα των παλιών καιρών. Με αυτό το πολύτιμο υλικό τροφοδοτούσε την “Καρυά”, η οποια το έφερνε στο φως της δημοσιότητας για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να μην αποκόβονται από τις ρίζες τους.
Πρόλαβε ο Σύλλογος μας και την τίμησε εν ζωή, απονέμοντας πέρσι το καλοκαίρι το μπρούτζινο καραβάκι για την συνολική προσφορά της.

Έφυγε νωρίς και ξαφνικά στα 71 ζουμερά χρόνια της η Σωπιρία Λάμπα, αλλά έφυγε όρθια, χαρούμενη και πμημένη από όλους.
Καλο τάξιδη και αέρα στα πανιά σου, συμπεθέρα!
Κ.Π.Τ.

20120723-175736.jpg