Οι ξενιτεμένοι Καρυώτες

Έτσι, για να μη νομίζουμε ότι οι ξενιτεμένοι Καρυώτες χάθηκαν. Όχι δεν χάθηκαν, υπάρχουν, αναπνέουν και δημιουργούν, ιδιαίτερα εδώ στη Μελβούρνη, της μακρινής Αυστραλίας. Αυτό γίνεται συχνά, διότι είμαστε οργανωμένοι και έχουμε ιδρύσει Σύλλογο, ο οποίος φροντίζει για τους συμπατριώτες μας. Έτσι, λοιπόν, στις 13 Μαρτίου 2009, συγκεντρωθήκαμε στο εστιατόριο ΖΑΝΤΕ και γευθήκαμε τα φαγητά του και τις εξαιρετικές ελληνικές λιχουδιές. Όλα τα έξοδα τα επωμίσθηκε ο Σύλλογος μας. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε η ευκαιρία στους Καρυώτες να ειδωθούν και να τα πουν μεταξύ τους. Να θυμηθούν όλες τις παλιές ιστορίες, αυτές τις ιδιαίτερα ευχάριστες καρυωτικες φάρσες, όπως το περιβόητο “κατά τον παπά”, του μακάριου και αξέχαστου παπα- Μαυρόγιαννη, το απίθανο ‘Τι’ του Σταύρου του Βασιλάκη και τόσα άλλα, που χρειάζεται παρά πολύς χώρος για να τα αναφέρουμε όλα. Κατά γενική ομολογία, όλοι μας περάσαμε ένα ευχάριστο απόγευμα την ημέρα αυτή και είμαι σίγουρος ότι αυτές οι συναντήσεις θα συνεχισθούν, διότι όλοι μας τις αγαπάμε και τις έχουμε ανάγκη για να ερχόμαστε σε επαφή μεταξύ μας. Και βέβαια, τι το καλύτερο υπάρχει για τους ξενιτεμένους από το να βλέπουν τους πατριώτες τους, να μαθαίνουν τα νέα του χωριού τους, να συζητούν τα προβλήματα τους, μήπως κάποιος έχει κάποια ανάγκη, κάποιο πρόβλημα και χρειάζεται την ηθική βοήθεια μας. Μήπως χρειάζεται να ληφθούν κάποιες αποφάσεις για διάφορα προβλήματα, που πιθανόν υπάρχουν. Όλα αυτά κάνουν απαραίτητες και ευχάριστες συγχρόνως τις συναντήσεις μας αυτές. Κι? αυτό γίνεται για αρκετά χρόνια και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχιστούν για το καλό μας. Τελειώνοντας, σας ευχαριστούμε από καρδιάς για την εφημερίδα και τα ημερολόγια και σας διαβεβαιώνω ότι είμαστε θερμοί υποστηρικτές του θαυμάσιου έργου σας, που επιτελείτε τώρα για αρκετό χρόνο.

Από την μακρινή Αυστραλία στέλνουμε την αγάπη μας σε όλους τους Καρυώτες της γης και σας ευχόμαστε Καλό Πάσχα.

Με εκτίμηση,
Αλέκος Μποττης